همكاري، همفكري و آموزش برنامه نويسي |
آموزش طراحي صفحات وب
HTML
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 13:6 توسط محمدرضا فتحي
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 13:4 توسط محمدرضا فتحي
|
مقدمه :
تگها در HTML :
تگ در زبان برنامه نويسي HTML به كليدهاي مربوط به برنامه نويسي توسط HTML گفته ميشود تگها داخل دو علامت كوچكتر "<" و بزرگتر ">" قرار مي گيرند.
تگها در HTML به سه صورت مورد استفاده قرار مي گيرند دسته اول اين تگها تگهايي هستند كه به سادگي در هر جايي نوشته ميشوند مانند تگ <HR> كه باعث رسم خط ميشود.
مثال :
<html>
<body>
welcome to our website
<HR>
</body>
</html>
دسته دوم تگهايي هستند كه بايد ابتدا و انتهاي مشخصي داشته باشند مثلا اگر تگ <B> در قسمتي از كد HTML مورد استفاده قرار گرفت ، بايد انتهاي اين تگ توسط </B> مشخص گردد توجه نماييد متني كه بين اين دو تگ قرار ميگيرد درشت نشان داده ميشود.
مثال:
<html>
<body>
<b>Welcome to our website</b>
</body>
</html>
دسته سوم تگهايي هستند كه ضمن آنكه بايد ابتدا و انتهاي مشخصي داشته باشند شامل چند پارامتر نيز مي باشند. به عنوان مثال تگ FONT :
<Font Face="Arial"></Font>
در مثال بالا نام تگ FONT ميباشد و Face از پارامترهاي اين تگ است."Arial" هم مقدار انتخاب شده براي پارامتر Face است.
مثال :
<html>
<body>
<font face="arial" size=12>
<b>welcome to our website</b>
</body>
</html>
در درسهاي آينده با انواع بيشتر تگها آشنا خواهيد شد.
ويرايشگر HTML:
براي ويرايش يا ايجاد صفحات وب ساده ترين برنامه ممكن برنامه Notepad ويندوز است البته برنامه هاي ديگري نظير Frontpage نيز وجود دارند ولي براي آغاز كار استفاده از Notepad ميتواند بهتر باشد. بايد توجه داشته باشيد كه پس از نوشتن كدهاي HTML در داخل برنامه Notepad در آخر بايد آنها را با پسوندهاي *.htm - *.html ذخيره نماييد.
ساختار صفحات وب :
يك صفحه وب شامل دو بخش كلي سر و بدنه ميباشد در قسمت سر يا <Head> تيتر صفحه وب كه در كاوشگر اينترنت نمايش داده ميشود نوشته ميشود همچنين در اين قسمت علاوه بر تيتر صفحه فرمتها و اسكريپتهاي برنامه نويسي نيز نوشته ميشوند.
اما در بخش بدنه يا <Body> قسمتي كه توسط بينندگان صفحه مشاهده مي گردد نوشته مي شود . اگر متني در اين قسمت نوشته شود توسط كاوشگر اينترنت نشان داده خواهد شد.
مثال :
<Html>
<head>
</Head>
<Body>
</Body>
</Html>
ايجاد يك فايل HTML :
براي ايجاد يك فايل HTML شما بايد در ابتدا ، ابتدا و انتهاي آنرا مشخص نماييد. براي اين كار از دو تگ <html></html> استفاده مي گردد. بقيه كدها و عبارات HTML بايد داخل اين دو تگ قرار گيرد.
براي مشخص كردن قسمت سر فايل از دو تگ <Head></Head> استفاده مي گردد كه اين دوتگ بايد بين دو تگ قبلي قرار گيرد.
و در نهايت براي مشخص كردن قسمت بدنه از دو تگ <Body></Body> استفده مي گردد. با استفاده از اين تگ ميتوان مشخصات ظاهر صفحه وب مانند رنگ متن ، رنگ زمينه و ... انتخاب نمود.
پارامترهاي تگ <Body> :
اين تگ جزء دسته سوم تگها ميباشد يعني علاوه بر مشخص بودن آغاز و پايان داراي چند پارامتر نيز مي باشد يكي از اين پارامترها پارامتر TEXT مي باشد كه با استفاده از آن شما مي توانيد رنگ متن صفحه را تعيين نماييد پارامتر ديگر اين تگ پارامتر BGColor است با استفاده از اين پارامتر شما ميتوانيد رنگ زمينه را مشخص نماييد.
مثال:در مثال زير ما يك فايل HTML ايجاد كرده ايم و همانطور كه مي بينيد براي تگ Body پرامترهايي نيز قرار داده ايم.
<html>
<head>
</head>
<body text=white bgcolor=black>
</body>
</html>
تگ <Title> :
هر كدام از صفحات وب مي توانند يك تيتر داشته باشند.كه اين تيتر در قسمت نوار عنوان كاوشگر اينترنت نشان داده مي شود.براي ايجاد تيتر صفحه وب از تگ <Title> استفاده ميشود اين تگ بين دو تگ <head></head> قرار داده مي شود.
مثال:
<html>
<head>
<Title>Computer Site</Title>
</head>
<Body>
</Body>
</Html>
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 13:3 توسط محمدرضا فتحي
|
متاتگ ها راهی برای شناساندن وب سایت شما به جهان خارج است . عنوان تگ هایی که برای صفحات سایت خود تعریف میکنید موتور های جستجوگر را در شناختن مطالب داخل سایت شما یاری میکند .
دو نوع اصلی متاتگ وجود دارد :
|
این متاتگ باعث میشود که اطلاعات اضافی ای همراه صفحه وب درخواستی شما در http header به مرورگر ارسال شود . مثلا میتوانید تاریخ انقضای اطلاعات را تعیین کنید یا میتوانید صفحه وب را با یک متا تگ خاص پس از چند ثانیه به صفحه دیگری بفرستید بدون دخالت کاربر ! |
HTTP-EQUIV |
|
این نوع از متاتگ برای تعیین اطلاعات داخل صفحه وب استفاده میشود که باعث میشود صفحه وب شما با راحتی بیشتری برای موتورهای جستجوگر شناخته شود ... مثلا زبان این صفحه ، نام طراح ، کلمات کلیدی این صفحه و ... |
NAME |
متاتگ ها کجای صفحه وب نوشته میشوند ؟
متاتگ ها را باید داخل تگ head نوشت . در صفحه هایی که از چند فریم درست شده باید در تمام صفحات متاتگ را نوشت.
به مثال های زیر دقت کنید : content در متاتگ کارش معرفی مقداری هست که متاتگ با یکی از دو صفت name و HTTP-EQUIV در خود دارد .
مثال :
NAME="keywords" CONTENT=" persian macromediax dreamweaver">
تگ بالا را یه نگاه کنید . از نوع name است . مقدار name مساوی با keywords است . یعنی این متاتگ کارش شناساندن کلمات کلیدی سایت به موتور های جستجوگر است ... اگر میخواهید موتور های جستجو مانند گوگل سایت شما را بهتر بشناسند این تگ را به قالب سایت یا وبلاگ خود بیفزایید و در جلوی content کلمات کلیدی سایت خود را بنویسید .
مثال :
NAME="description" CONTENT=" persian web design center">
تگ بالا کارش افزودن توضیحات سایت شما به موتور های جستجوگر است . اگر این تگ را به وب سایت یا وبلاگ خود اضافه کنید از ماه آینده اگر کسی بصورت تصادفی در گوگل به سایت شما بر بخورد توضیحات داخل این متا تگ را بجای توضیحات میبیند . یعنی گوگل دقیقا از این متاتگ برای ذخیره اطلاعات درباره سایت شما استفاده میکند . پس بکاربردن این متا تگ ها خیلی مهمه !
مثال :<
تگ بالا تاریخ انقضای این صفحه وب را تعیین میکند . یعنی اگر کسی این صفحه وب را یکبار دیده باشد وقتی این زمان فرا برسد و او دوباره آدرس این سایت را در مرورگرش بزند این صفحه از داخل cache لود نمیشود بلکه از سرور دانلود میشود .
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 13:2 توسط محمدرضا فتحي
|
تگ <BR> :
این تگ در زبان برنامه نویسی HTML مانند کلید ENTER عمل میکند یعنی باعث میشود که متن یا هر چیز دیگری به سطر بعد منتقل شود.به مثال زیر توجه نمایید.
<Html>
<Body>
Welcome to our WebSite<BR>
Thank you for this visit <BR>
</Body>
</Html>
تگ <CENTER> :
این تگ موجب این میشود که متن یا موارد دیگر برنامه نویسی مانند تصاویر ، کلیدها و ... در وسط صفحه قرار گیرد برای درک بهتر این موضوع به مثال زیر توجه نمایید.
<Html>
<Body>
<Center>
Welcome to our website
</Center>
</Body>
</Html>
تگ <IMG> :
میتوان گفت که این تگ یکی از تگهای پرکاربرد میباشد از این تگ به منظور قرار دادن تصاویر در صفحه وب استفاده میشود.این تگ دارای پارامترهای بسیاری میباشد که برای بهتر عمل کردن این تگ مورد استفاده قرار می گیرند.
اولین پارامتر این تگ پارامتر Src میباشد که محل قرار گیری آدرس فایل تصویری میباشد.
<Img Src="/Image/Cat.jpg">
پارامتر دیگر این Border میباشد . بوسیله این پارامتر میتوان حاشیه دور تصویر موردنظر را تنظیم نمود.در مثال زیر N مقدار یک عدد دلخواه شما میباشد.
<Img Src="/Image/Cat.jpg" Border=N>
و در نهایت بوسیله پارامترهای Width و Height میتوان طول و عرض تصویر را تنظیم نمود.در مثال زیر N مقدار عدد دلخواه شما برای تنظیم تصویر میباشد.
<Img Src="/Image/Cat.jpg" Border=N Width=N Height=N>
یک مثال کلی :
<Html>
<Body>
<Center>
Welcome to our Website<BR><BR>
<Img Src="/Image/1.Gif " Border=2 width=200 height=200>
</Center>
</Body>
</Html>
تگ <A> :
از این تگ برای ایجاد ÷یوند یا همان لینک در صفحات وب استفاده میشود.بوسیله پیوندها یا همان لینکها میتوان به صفحات دیگر رفت و یا کارهای دیگری را انجام داد. به مثال زیر توجه نمایید.بوسیله کد زیر شما یک پیوند ایجاد میکنید در قسمت مقابل پارامتر Herf آدرس فایل مقصد یا هر چیز دیگر نوشته میشود و در قسمت بعد همانطور که میبینید متن پیوند نوشته میشود.
<A Herf="/Html/Contact.asp> Click Here </A>
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 13:0 توسط محمدرضا فتحي
|
تگ های اچتمل (HTML Tags)
عناصر اچتمل (HTML Elements)
مثال بخش مقدمه را در نظر بگيريد:
<html><head><title>Title of page</title></head><body>This is my first html page. <b>This text is bold</b></body></html>*** نمونه ای از يک عنصر اچتمل:
This text is bold |
عنصر اچتمل بالا با تگ <b> شروع شده و با تگ <b/> پايان می يابد. محتوای اين عنصر عبارت "This text is bold" است. لازم به ذکر است که کاربرد تگ <b> نمايش توپر يا bold متون است.
*** مثال دوم يک عنصر اچتمل (معلوم الحال) :
This is my first homepage. This text is bold |
عنصر اچتمل بالا با تگ <body> شروع شده و با تگ <body/> پايان می يابد. همانطور که ميبينيد گاهی يک عنصر حاوی يک يا چند تگ ديگر ميباشد.وظيفه تگ <body> تعيين بدنه اصلی يا body يک متن اچتمل است.لازم به يادآوری است که تنها اطلاعات بخش <body> يک فايل اچتمل در صفحه مرورگر نمايش داده خواهد شد.
شناسه های يک تگ (Tag Attributes)
تگ ها ميتوانند حاوی اطلاعات اضافی ديگر باشند، به اين اطلاعات شناسه يا Attribute ميگويند و وظيفه آنها بيان ديگر اطلاعات يک عنصر يا Element ميباشد. مثلا در مورد تگ <body> شناسه ای به نام bgcolor وجود دارد که رنگ زمينه متن (background) را تعيين ميکند برای نمونه اگر ميخواهيد که رنگ زمينه صفحه اچتملتان سياه باشد کافی است که به شکل زير عمل کنيد :
در مثال زير تگ <body> دارای چهار شناسه مختلف با نامهای width، height ، align و border و مقادير center، 60، 100 و 0 ميباشد.
......
شناسه ها به صورت کلی "مقدار=نام" يا "name=value" نوشته ميشوند و هميشه به تگ شروع يک عنصر يا Element اضافه ميشوند و نهايتا اگر در يک عنصر يا Element شناسه ها قيد نشوند از مقادير قراردادی يا default آنها استفاده خواهد شد مثلا در تگ body اگر شناسه bgcolor نوشته نشود از رنگ سفيد برای زمينه صفحه استفاده خواهد شد.
مقدار يک شناسه را ميتوانيد داخل نويسه های " و يا ' بنويسيد و اختيار دست شما است فقط در مواردی که مقدار يک شناسه شامل نويسه " هم ميشود بايد از نويسه ' استفاده شود.
http://www.aviny.com :منبع
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 12:59 توسط محمدرضا فتحي
|
برای ايجاد پيوند به صفحات ديگر از تگ <a> استفاده ميشود. پيوندها ميتوانند به بخش ديگری از همان صفحه، صفحات ديگر وب، تصاوير، فايلهای صوتی يا حتی فيلم ها و ... اشاره کنند.
فرم کلی يک پيوند به قرار زير است:
|
<a href="url">Some Text</a> |
در مثال بالا تگ <a> برای ايجاد پيوندی به صفحه ای ديگر که آدرس اينترنتی آن url ميباشد بکار رفته است. برای تعيين مقصد و يا آدرس صفحه جديد از شناسه ای به نام href که همان hyerlink reference ميباشد، استفاده ميشود و مقدار اين شناسه در واقع همان آدرس اينترنتی صفحه مقصد است. بخش قابل رويت پيوند و در واقع متــنــی (و يا تصويری ) که توسط مرورگر نمايش داده خواهد شد و بازديدکننده روی آن کليک خواهد کرد ميان تگهای <a> و </a> قرار داده ميشود و هر چند که در مثال بالا اين بخش متن "Some Text" است ولی ميتواند حتی يک تصوير باشد.
برای نمونه کد اچتمل زير پيوندی به سايت google.com ايجاد خواهد کرد:
|
<a href="http://www.google.com/">Visit Google Site</a> |
و مرورگر پيوند بالا را به شکل زير نمايش داده و در اثر کليک روی پيوند توسط بازديدکننده، مرورگر به سايت Google خواهد رفت.
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 12:53 توسط محمدرضا فتحي
|
پیوند دادن یک تصویر:
امروز یک کدی رو به شما معرفی کنم که بوسیله اون میتونید از ترکیب کردن دو تگ <A> و <IMG> برای یک تصویر ÷یوند ایجاد کنید یعنی با کلیک کردن روی تصویر به صفحه دلخواه برید یا کار دلخواه خودتون رو انجام بدید.
<A Herf="/html/about.htm"><Img Src="/image/01.gif"></A>
اگر کد بالا رو درون طراحی خودتون قرار بدید و آدرس صفحه و همچنین آدرس تصویر رو درست تنظیم بکنید تصویری که انتخاب کردید به یک لینک تصویری تبدیل میشه.
تگ <Table> :
این تگ یکی از مهمترین تگهای زبان HTML میباشد که بوسیله این تگ و پارامترهایی که داره شما میتونید در صفحات وب خودتون جدول نیز رسم کنید.ابتدا تگ و پارامترهاش رو معرفی میکنم بعد یک مثال میزنم.
حالت کلی:
<Table>
</Table>
پارامترها :
از پارامتر اول جهت رسم ردیف استفاده میشود و از پارامتر دوم جهت رسم یک ستون مورد استفاده قرار می گیرد.
پرامتر سوم مشخص میکند که خطهای جدول چه مقدار ضخامتی داشته باشند که N برابر با یک عدد میشود.
نهایت پارامترچهارم برای تعیین اندازه سطر یا ستونهای جدول استفاده میشود.
در نهایت پارامتر آخر جهت قرار دادن جدول در یک سمت از صفحه نمایش مورد استفاده قرار میگیرد.
<TR></TR>
<TD></TD>
Border = N
Width – Heigh
Align = "Left – Right – Center"
یک مثال کلی :
<Html>
<Body>
<center><h1><b>Create The table</Center></b></h1><Br>
<"Table border=1 align="center>
<Tr>
<td>Part-1</td>
<Td>Click</Td>
<Td>Register</Td>
</Tr>
<Tr>
<td>Part-2</td>
<Td>Click</Td>
<Td>Register</Td>
</Tr>
<Tr>
<td>Part-3</td>
<Td>Click</Td>
<Td>Register</Td>
</Tr>
<Tr>
<Td>Part-4</tdT
<Td>Click</Td>
<Td>Register</Td>
</Tr>
<Table/>
</Body>
</Html>
در این قسمت شما با یکی دیگه از تگهای زبان HTML آشنا شدید که کار اون رسم جدول بود که فکر کنم خیلی در طراحی صفحات وب کاربرد داشته باشه.فکر کنم طریقه دیدن مثال بالا رو هم بلد باشید.اول اون رو تو محیط NOTEPAD کپی کنید بعد اون رو با پسوند *.HTM ذخیره کنید بعدش هم ببینید.
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 12:51 توسط محمدرضا فتحي
|
اين يكي ديگه از آموزش هايي است كه با استفاده از اون مي تونيد مثل مقاله قبلي يه چيزي رو به دنبال موس به حركت در بيارين , اما با اين تفاوت كه به جاي متن شما مي تونيد عكس يا عكس هايي رو به دنبال موس به حركت در بياريد.
شما براي اين كار بايد دقيقا" بعد از <Body> اين سورس را به فرم خود اضافه كنيد :
خوب حالا توضيحات :
احتمالا" اگرحالا شما صفحه را Refresh كنيد مي بينيد كه چيزهايي شبيه عكس به دنبال موس در حركت مي باشد .
براي اينكه شما عكس هاي خودتان را جاي گزين كنيد بايد در اون پوشه اي كه اي page را قرار داديد 4 فايل عكس به انشعاب gif به نام هاي pic1.gif , pic2.gif , pic3.gif , pic4.gif را در اون پوشه قرار بديد.
البته در خود سورس هم توضوحاتي نوشتم كه اگه كسي خواست اين كار رو سفارشي تر انجام بده مي تونه اون ها رو هم تغييير بده به عنوان مثال در اول سورس يه چيزي مثل اين هست var imgwidth=40; // Image width كه با تغيير اون 40 به عددي ايگه مي تونيد ارتفاع عكس هايي رو كه به دنبال موس هستند رو عوض كنيد.
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 12:50 توسط محمدرضا فتحي
|
روش کدگزاری UTF-8
اکيدا توصيه ميشود که برای تايپ و تمايش متون فارسی از استاندارد يونيکد و روش کدگزاری UTF-8 اسنفاده شود و اين روشی است که مطالب اين سايت و اديتور آنلاينش از آن استفاده ميکند.نکته مهم در نمايش صحيح متون فارسی تعيين نوع کدگزاری يا encoing صفحات فارسی است که برای اينکار بايد از متاتگ خاصی به نام http-equiv در بخش head صفحات اچتمل به شکل زير استفاده شود:
<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8">
در اينصورت مرورگر يا Browser قبل از نمايش صفحه از روی متاتگ فوق نوع کدگزاری (Encoding) را تشخيص داده و ديگر مثلا نيازی به تعيين دستی (دراکسپلورور 5 : View/Encoing/Unicode / UTF-8 ) نوع Encoing توسط بازديدکننده سايت نخواهد بود.
شناسه يا attribute ی به نام dir
جهت نمايش متون لاتين به صورت پيش فرض و default از چپ به راست (ltr) ميباشد.در مورد متون و جملات فارسی بايد با کمک روشی جهت نمايش پيش فرض را به "راست به چپ" تغيير دهيد. شناسه يا attribute ی به نام dir يا همان direction اين کار را برای شما انجام ميدهد. اين شناسه دارای دو مقدار ممکن ميباشد :
dir="ltr" , Left-to-right text. - چپ به راست
dir="rtl" , Right-to-left text. - راست به چپ
مثلا برای نمايش جمله فارسی "سلام بر دنيای وب!" با کمک عناصر p يا div کافی است که به يکی از شکلهای زير عمل شود:
<p dir="rtl"> سلام بر دنيای وب </p>
<div dir="rtl"> سلام بر دنيای وب </div>
در بسياری از عناصر و تگ های اچتمل امکان استفاده از شناسه dir ميسر بوده و به عنوان نمونه ميتوان از عناصر زير نام برد:
<p> , <div> , <html> , <body> , <table> , <tr> , <td> , <h1 ... h6> , <input> , <pre> , <select> , <span> , ...
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 12:48 توسط محمدرضا فتحي
|
بسياري از وب سايت ها هستند كه نميتوانند ترافيك كافي را براي سايت خود بدست آورند ، يكي از اين علت ها يك نكته ساده است : ” وب سايت براي موتور هاي جستجوگر بهينه نشده “ . در اين مقاله اعمالي كه براي بهينه سازي وب سايت در برخورد با موتور هاي جستجو بايد صورت گيرد شرح داده ميشود :
1. صفحات را مطابق ميل جستجوگر ها طراحي كنيد :
براي يك موتور جستجو گرافيك سايت شما يا فلش ها و كد هاي جاوا اسكريپت جذابي كه ساخته ايد اهميتي ندارد . بلكه چيزي كه يك موتور جستجو نياز دارد روان بودن كد نوشته شده در صفحات است . منظور من نوشتن كامنت در بين تگ ها يا رعايت كردن فاصله ها نيست بلكه استفاده از تگ هايي است كه جستجوگر ها از آنها استفاده ميكنند . تگ هاي مهم در يك صفحه وب عبارتند از : تگ title و description و Keywordsو Alt . ( اين روزها بعضي از موتور هاي جستجو فقط از تگ Keywords براي ارائه نتايج استفاده ميكنند ).
چند نكته :
· اگر از جدول ها براي ساخت صفحات سايتتان بهره گرفته ايد ، سعي كنيد از كد هاي ساده استفاده كنيد نه از تگ هاي تو در توي پيچيده .
· استفاده از فريم ها باعث سر گيجه موتور هاي جستجو ميشود كه به ضرر شماست . در ضمن استفاده از فريم ها ديگر در طراحي سايت ها متداول نيست .
· اگر از كد هاي جاوا اسكريپت استفاده كرده ايد براي فراخواني فايل هاي جاوا اسكريپت خارجي از كد هاي كوتاه استفاده كنيد .
· استفاده از تگ Alt در تگ تصاوير موتور هاي جستجو را در يافتن موضوع تصاوير كمك ميكند . حتما از اين تگ براي عكس ها استفاده كنيد .
· متن اصلي را قبل از عكس ها در صفحاتتان قرار دهيد و يا حداقل عكس ها را در ميان متن قرار دهيد .
2. كلمات كليدي Keywords :
استفاده از اين تگ بسيار اهميت داره و نوع كلمات استفاده شده در اون هم مهمه . سايت wordtracker كلمات كليدي خوبي را براي هر نوع سايتي پيشنهاد ميدهد كه ميتوانيد از آن بهره بگيريد . تعداد كلماتي كه ميتوان در اين تگ استفاده كرد محدوديت خاصي ندارد ، اما براي حصول نتيجه بهتر از 10 الي 15 كلمه برتر استفاده كنيد .
3. محتواي سايت :
بسياري از موتور هاي جستجو از متن اصلي صفحات براي يافتن كلمات كليدي استفاده شده در تگ keywords استفاده ميكنند . پس استفاده درست از كلمات كليدي و مطابقت آن كلمات با متن شما بسيار اهميت دارد. كلمات اصلي متن را در تگ heading و يا bold بگذاريد و يا آن را لينك كنيد تا جستجوگر ها به آن لغات اهيت ويژه اي دهند .
4. عنوان سايت :
تگ title يكي از مهم ترين بخش ها از ديد جستجوگر هاست . عنوان صفحات نيز بايد مانند كلمات كليدي درست و مطابق متن انتخاب شود . چون گاهي موتور هاي جستجوگر به عناوين صفحات بيش از كلمات كليدي اهميت ميدهند . تعداد كلماتي كه در عنوان صفحات استفاده ميكنيد نيز براي اينكه از حد استاندارد جستجوگر ها خارج نباشد بايد حداكثر 9 كلمه باشد .
5. تگ توضيحات :
موتور هاي جستجو هنگام نشان دادن نتايج جستجوي خود ، اطلاعات تگ متاي توضيحات هر صفحه را براي نمايش توضيحات آن سايت نمايش ميدهند .بنابراين نوشتن توضيحات جذاب و درست بيننده را به سوي سايت شما جذب ميكند . استاندارد تعداد كلمات اين تگ 20 الي 25 كلمه ميباشد .
6. گرافيك :
استفاده از عكس اگر چه زيبايي خاصي به سايت شما ميدهد اما حتي با تگ ALT نيز يك عكس به اندازه چند كلمه قدرت ندارد . چون موتور هاي جستجو فقط كلمات را ميشناسند و عكس ها را هم با تگ Alt آنها شناسايي ميكنند . بنا براين استفاده از عكس به جاي لينك و يا بجاي متن از خوانايي سايت شما براي چشم هاي يك موتور جستجوگر مي كاهد .
7. نقشه سايت :
نقشه سايت كمك بسياري به جستكوگر ها ميكند تا تمام صفحات سايت شما را شناسايي كنند . ابزار هاي زيادي بر روي وب هست كه نقشه سايت شما را در چند كليك ميسازد .
8. لينك هاي هدايتگر :
لينك هايي كه به ديگر صفحات سايت ميدهيد بايد ساده باشد . استفاده از منوهاي pop up و فلش و مانند آن از خوانايي لينك هاي شما مي كاهد .اگر مجبور به استفاده از لينك هاي پيچيده در طراحي سايت هستيد ميتوانيد از لينك هاي ساده در انتهاي صفحات استفاده كنيد تا موتور هاي جستجوگر نيز بتوانند لينك هاي شما را شناسايي كنند .
رعايت اصول فوق باعث ميشود تا سايت شما در نتيجه جستجوي جستجوگر هاي معروف رتبه بالاتري را بدست آورد .
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 11:36 توسط محمدرضا فتحي
|
نام این نرم افزار به معنای رویاباف میباشد ، البته از نظر من ماکرومدیا در این مورد اصلا اقراق نکرده است . چون کار این نرم افزار آنچنان ظریف و استثنایی است که جز در رویای شما قابل تصور نیست . در این مقاله در مورد قابلیتهای نرم افزار Dreamweaver صحبت خواهد شد .
کار دریم ویور چیست ؟
نرم افزار Dreamweaver از شرکت Macromedia در نگاه اول نرم افزار ساده ای جهت ساخت صفحات HTML (Hyper Text Markup Language) است . که به ما کمک میکند تا مجبور نشویم کدهای زبان HTML را حفظ کنیم و با چند حرکت و کلیک دستورات به زبان HTML انجام میشوند و در واقع باید بگوییم این نرم افزار Dreamweaver است که Tag های زبان HTML را کاملا حفظ کرده و برای ما انجام میدهد .
شاید اولین سوالی که برای شما پیش بیاید این است که چه اشخاصی به سوی نرم افزار Dreamweaver میروند و چرا از نرم افزار های رقیب Dreamweaver یعنی GoLive از شرکت Adobe و FrontPage از شرکت Microsoft استفاده نکنیم . جواب این است که نرم افزار Dreamweaver از شرکت Macromedia و همچنین نرم افزار GoLive از شرکت Adobe برای طراحان وبی است که کارهای گرافیکی میتوانند بکنند یا بهتر بگویم طراح گرافیکی هستند اما نرم افزار FrontPage از شرکت Microsoft برای کسانی بیشتر به درد میخورد که کار آنها اتوماسیون اداری است یعنی با مجموعه برنامه Office از شرکت Microsoft کار میکنند بهتر است . و ما چون زمینه کارمان گرافیک است از بین نرم افزارهای Macromedia Dreamweaver MX 2004 و Adobe GoLive CS نرم افزار Dreamweaver را انتخاب کردیم ، زیرا نرم افزار Dreamweaver با نرم افزار Fireworkes از همین شرکت Macromedia است به خوبی مکالمه میکند و نرم افزار GoLive با نرم افزار Adobe ImageReady به خوبی مکالمه میکند و ما نیز چون Target کارمان شرکت Macromedia است نرم افزار Dreamweaver MX 2004 را انتخاب کردیم .
Dreamweaver MX 2004 به جز ساخت صفحات HTML از نوع Static و Dynamic میتواند به ساخت صفحات با PHP و ASP و ASP.NET و JSP و ColdFusion نیز به ما کمک کند ، همچنین این برنامه فلش را بخوبی پشتیبانی میکند و همین امر در طراحی سرعت ما را افزایش و خطاهای ایجاد شده در فرانت پیج را در هنگام کار با فلش ها کاهش میدهد . این برنامه ساخت behavior ها را نيز بخوبي پشتيباني ميکنيد . امکانات ديگر آن در هنگام کار با برنامه چندان زياد است که گاهي از اينهمه ابزار به هيجان مي آييد . پس از اين پس براي بافتن روياهاي خود در وب يک روياباف داريد !
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 11:35 توسط محمدرضا فتحي
|
آموزش زبان برنامه نویسی
PASCAL
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 14:23 توسط محمدرضا فتحي
|
آموزش زبان برنامه نويسي پاسكال
(قسمت اول)
جهت رفتن به قسمت اول آموزش برنامه نويسي پاسكال:
لطفاً "ادامه مطلب" را كليك نماييد.
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 14:19 توسط محمدرضا فتحي
|
آموزش زبان برنامه نويسي پاسكال
(قسمت دوم)
جهت رفتن به قسمت دوم آموزش برنامه نويسي پاسكال:
لطفاً "ادامه مطلب" را كليك نماييد.
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 14:16 توسط محمدرضا فتحي
|
آموزش زبان برنامه نويسي پاسكال
(قسمت سوم)
جهت رفتن به قسمت سوم آموزش برنامه نويسي پاسكال:
لطفاً "ادامه مطلب" را كليك نماييد.
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 14:14 توسط محمدرضا فتحي
|
آموزش زبان برنامه نويسي پاسكال
(قسمت چهارم)
جهت رفتن به صفحه قسمت چهارم آموزش برنامه نويسي پاسكال:
لطفاً "ادامه مطلب" را كليك نماييد.
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 14:10 توسط محمدرضا فتحي
|
آموزش زبان برنامه نويسي دلفي
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 13:57 توسط محمدرضا فتحي
دلفی در واقع یک کامپایلر پاسکال است. دلفی 6 نسل جدید کامپایلر های پاسکال است که شرکت Borland از زمان ایجاد اولین نسخه پاسکال توسط Andres Hejlsberg در 15 سال پیش به بازار عرضه کرد.
برنامه نویسی به زبان پاسکال در سالیان سال از استواری و ثبات، زیبایی و ظرافت و البته سرعت بالای کامپایل سود برده است. دلفی هم از این قاعده مستثنی نیست. کامپایلر دلفی ترکیبی از بیش از یک دهه تجربه طراحی کامپایلر پاسکال و معماری بهبود یافته کامپایلر های 32 بیتی است. اگرچه قابلیت های کامپایلرها با گذشت زمان پیشرفت قابل توجهی داشته است ولی سرعت آن چندان کاهش نیافته و همچنان از سرعت بالایی برخوردار است. به علاوه استحکام و قدرت کامپایلر دلفی معیاری برای سنجش دیگر کامپایلر هاست.
در اینجا به بررسی تفصیلی روند حرکتی دلفی در هر یک از نسخه های آن می پردازیم و مشخصات مهم آن را بررسی می کنیم.
جهت مطالعه و بررسی تاریخچه زبان برنامه نویسی دلفی لطفاْ "ادامه مطلب" را کلیک نمایید.
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 13:54 توسط محمدرضا فتحي
|
محیط دلفی برای برنامه نویسی یکی از بهترین محیطهای برنامه نویسی است.
گذشته از کارکرد داخلی و کمپایلر آن که بسیار قوی و سریع است، محیط آن یعنی IDE آنهم قدرت بسیار زیادی دارد که باعث شده یکی از بهترین ادیتورها باشد. در این مقاله من سعی بر این داشته ام تا با ارائه یک سری از نکات و کلیدهای میانبر که می توانند برای کار در دلفی بسیار مفید و کارا باشند، کمک کنم تا شما بتوانید با قدرت بیشتر به برنامه نویسی و کار در این محیط قدرتمند ادامه دهید.
در قسمت اول مقاله که در حال حاضر در مقابل شماست من یک سری از کلیدهای میانبر و ترکیبی مورد استفاده در IDE دلفی را بصورت لیست وار و همراه یک توضیح کوچک آورده ام. دوستان عزیز برنامه نویس ممکنه که شما مدتها با دلفی مشغول برنامه نویسی بوده باشید اما من یقین دارم که در این لیست نکات و روشهای جدیدی را خواهید آموخت.
جستجو در متن بصورت مستقیم:
برای اینکار کلیدهای Ctrl+E را بفشارید و بدنبال آن شروع به تایپ کلمه مورد نظر کنید نتیجه آن را خود ببینید. برای اینکه به کلمه بعدی بروید کافیست کلید F3 را بزنید.
ایجاد فرورفتگی در کد:
بعضی اوقات - که خیلی هم پیش می‌آید - لازم است که یک مقداری از متن را بصورت بلوک شده به جلو و یا عقب ببریم. منظور دندانه دار کردن متن است که به خوانایی برنامه کمک می کند. برای اینکار می تونید از کلید Ctrl +Shift+I برای جلو بردن و Ctrl+Shift+U برای عقب برگرداندن متن بلوک شده استفاده کنید.
پرش به قسمت تعریف یک شی (Object):
ببنید شی مورد نظرتون (از قبیل VCL, Procedure, Function,...) در کجا و چطور تعریف شده می توانید کلید Crtl رو پایین نگه داشته و روی شی مورد نظر Click کنید.
برای تغییر حالت کاراکترها:
شما می توانید یک قسمت از متن (که ممکن است با حروف بزرگ و یا کوچک تایپ شده باشد) را انتخاب کنید و با زدن کلیدهای Ctrl+O+U به ترتیب تمامی حروف کوچک آن قسمت از متن را به حروف بزرگ و تمامی حروف بزرگ آنرا به حروف کوچک تبدیل کنید. برای تعییر حالت یک کلمه نیز میتوانید روی کلمه مورد نظر رفته و کلیدهای Ctrl+K+F برای بزرگ کردن و کلیدهای Ctrl+K+E را برای کوچک کردن حروف آن کلمه بکار برد.
درست کردن ماکرو متنی:
این امکان بسیار مفید است و می تواند بسیاری از کارهای نوشتاری را کاهش دهد با اینکار شما میتوانید یک سری از کارهای تکراری که روی متون انجام می دهید را بصورت ماکرو در آورده و از آنها به راحتی استفاده کنید. برای شروع به ضبط ماکرو کلیدهای Ctrl+Shift+R را بفشارید و آن سری کارهایی را که می خواهید را انجام دهید و سپس برای اینکه به کار ضبط ماکرو پایان دهید کلیدهای Ctrl+Shift+R را دوباره بزنید. حال برای استفاده از ماکرو کافیست در هر جا که لازم بود کلیدهای Ctrl+Shift+P را بفشارید.
انتخاب متن بصورت مربعی:
اگر شما از کهنه کارهای کامپیوتر باشید حتما از زمان داس یادتون هست که برنامه ای بود به نام PE2 که یکی از امکانات بسیار جالبش این بود که یک مربع از متن رو میتوانستین انتخاب کنید و آنرا کپی یا حذف کنید. بله درست متوجه شدید در محیط دلفی هم شما اینکار را میتوانید انجام دهید اما نه به مشکلی PE2 بلکه اینکار را میتوانید فقط با گرفتن کلید Alt و کشیدن موس روی متن انجام دهید. هر چند ممکن است در نگاه اول زیاد این امکان مفید به نظر نیاید ولی بعضی وقتهای خیلی کار را راحت میکنه، که حتماً تجربه خواهید کرد.
گذاشتن علامت روی متن:
این کار که به BookMark معروف است بسیار مفید و کارا می باشد. در هنگامی که شما روی قسمتی از متن برنامه کار میکنید و می خواهید به یک قسمت دیگر بروید ممکن است برای برگشتن به مکان اول خود کمی مشکل پیدا کنید. ولی شما میتوانید با زدن چند دکمه به محل مورد نظرتون باز گردید. برای اینکار در خطی که قصد دارید علامت بگذارید کلیدهای Ctrl+Shift+0..9 را بفشارید. منظور اینست که کلیدهای Ctrl+Shift را نگه دارید و یکی از اعداد 0 تا 9 را وارد کنید تا آن خط به همان شماره علامت گذاری شود و سپس هر جا که خواستید بروید و سپس هر بار که کلید Ctrl را نگه دارید و شماره مورد نظر را وارد کنید به همان خط باز خواهید گشت. البته توجه داشته باشید که فقط می توانید 10 خط را با این روش علامت گذاری بکنید و برای برداشتن علامت ها کافیست روی همان خط دوباره کلید Ctrl+shift و شماره‌ای که برای آن خط وارد کرده اید را بفشارید با اینکار علامت آن خط برداشته می شود.
ایجاد کلاس مورد نظر:
شما هنگامی که در قسمت Private و یا Public یک type، روال یا تابع درست کردید لازم دارید که قسمتی را برای قرار دادن کدهای مربوط به آن روال یا تابع را ایجاد کنید. برای اینکار شما پس از اینکه نام تابع را تایپ کردید می توانید کلیدهای Ctrl+Shift+C را فشار دهید تا دلفی یک قسمت برای نوشتن کدهای مورد نظرتان ایجاد کند.
ظاهر کردن پنجره Code insight:
شما حتما به اهمیت و مفید بودن این قسمت دلفی واقفید که در هنگام کد نویسی تا چه حد می تواند کارها را راحت کند. بله در هنگام وارد کردن کدها بعد از وارد کردن نام یک کلاس و یا Object با زدن یک نقطه (.) پنجره Code Insight ظاهر می شود. حال در بعضی وقتها شما ممکن است که نقطه را قبلا وارد کرده باشید و یا در مواقع دیگر این پنجره ظاهر نشود. در این صورت برای اینکه پنجره را ظاهر کنید باید دوباره نقطه را وارد کنید ولی راه آسانتری هم وجود دارد و آن اینست که کلیدهای Ctrl+Speacebar را فشار دهید.
ظاهر کردن پنجره Code Parameter:
همانند بالا در هنگام ظاهر شدن Hint مربوط به راهنمای توابع که معمولاً بعد از گذاشتن پرانتز مربوط ظاهر میشود و در مورد پارامترهای لازم می باشد نیز می توانید از کلیدهای Ctrl+Shift+SpaceBar استفاده کنید.
رفتن از قسمت تعریف توابع و روالها به قسمت کد آنها:
همیشه این نیاز وجود خواهد داشت که شما در هنگامی که دارید به دنبال یک روال در قسمت type میگردید بعد از پیدا کردن نام آن می خواهید که خود آن تابع یا روال را نیز ببنید. برای اینکار خوب حتما نام آن را جستجو میکنید ولی یک راه آسانتر اینست که شما روی نام آن تابع قرار گیرید و کلیدهای Ctrl+Shift+Up/Down را بزنید. در اینحالت اگر روی کد تابع باشید به قسمت تعریف آن خواهید رفت.
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 13:53 توسط محمدرضا فتحي
|
دلفی به ما امکان می دهد آرایه‌هایی از هر نوع متغییری را ایجاد کنیم.
برای تعریف آرایه به صورت زیر عمل میکنیم:
vararray[indexType1, ..., indexTypen] of baseType;
در این تعریف برای نامگذاری آرایه، از قانون نامگذاری متغییرها استفاده میکنیم و مقدار اولیه را نیز درون یک جفت کروشه قرار می دهیم.
نکته: شما می توانید به جای استفاده از کروشه [] از ترکیب پرانتز نقطه استفاده کنید:
d(.i.):= 3 + i; // Equivalent d[i]:= 3 + i;
نکته: وقتی که شما یک آرایه را تعریف می کنید احتیاجی ندارید که به آن مقدار کمترین یا بیشترین بدهید:
varA : array [Boolean] of integer;
beginA[True] := 50;
A[False] := 100;
end;
نکته: توابع
for I := 0 to High(X) do S := S + X[I];
آرایه‌های ثابت:
آرایه های ثابت می توانند توسط ساختار ثابت نوع دلفی تعریف شود. نوع ثابت که همیشه با عبارت
typeTDay = (Sunday, Monday, Tuesday, Wednesday, Thursday, Friday, Saturday);
constDayNames : array [TDay] of String[9] = ('Sunday', 'Monday', 'Tuesday',
'Wednesday', 'Thursday',
'Friday', 'Saturday');
varToday : TDay;
beginToday := TDay(DayOfWeek(Date) - 1);
ShowMessage('Today is ' + DayNames[Today] + '!');
end;
آرایه‌های دینامیکی:
آرایه‌های دینامیکی، آرایه‌های تحلیلی پویایی هستند که ابعاد آنها موقع کامپایل شدن شناخته شده نیست. برای اعلان آنها کافی است یک آرایه بدون بعد تعریف کنید:
var MyFlexibleArray: array of Real;
قبل از به کار گیری آرایه‌های دینامیکی، ابتدا باید از رویه
SetLength (MyFlexibleArray, 2; (
نکته: آرایه‌های دینامیکی همیشه مبتنی بر صفر می باشند.
نکته: شما میتوانید آرایه‌های دینامیکی را قبل از رسیدن به ترک قلمرو از حافظه خارج کنید:
MyFlexibleArray := nil;
نکته: مقدار حافظه‌ای که در اختیار آرایه قرار میگیرد، به طول آرایه ونوع عناصر آن بستگی دارد. به عنوان مثال اگر آرایه‌ای از نوع صحیح به طول 10 داشته باشیم 4*10 بایت حافظه به آن اختصاص می‌یابد.
فشرده‌سازی آرایه‌ها:
در دلفی شما هنگامی که ساختار خود را تعیین کردید میتوانید با استفاده از کلمه کلیدی
type TNumbers = packed array[1..100] of Real;
نکته: استفاده از
typeTMessageGrid = array of array of string;
varMsgs: TMessageGrid;
این تعریف یک آرایه دو بعدی از رشته‌ها می باشد. سپس باید به آرایه خود فضا نسبت داد:
SetLength(Msgs, I, J);
شما میتوانید آرایه‌های چند بعدی دینامیکی خود را به صورت غیر مستطیلی (
varInts: array of array of Integer;
SetLength(Ints, 10);
ما 10 سطر به آرایه خود اختصاص دادیم. از این پس، شما می توانید ستونهای خود را در هر زمان (با اندازه‌های مختلف) تخصیص دهید:
SetLength(Ints[2], 5);
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 13:50 توسط محمدرضا فتحي
|
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 13:48 توسط محمدرضا فتحي
|
ابتدا باید یک عنصر جدید مبتنی بر TDBGrid ایجاد کنید و رویداد OnMouseMove را فراخوانی کنید:
typeTMyDBGrid = class(TDBGrid)
published
property OnMouseMove;
end;
اگرچه شما در رویداد
procedure WMMouseMove(var Message : TWMMouse); message WM_MOUSEMOVE;
همچنین متغیر های زیر را در قسمت
MouseRow : integer;MouseCol : integer;
بنابراین متد
procedure TMyDBGrid.WMMouseMove(var Message : TWMMouse);vart : TGridCoord;
begint := MouseCoord(Message.XPos, Message.YPos);
MouseCol := t.x;
MouseRow := t.y;
inherited;
end;
ما ابتدا فیلدهای
procedure TForm2.MyDBGrid1MouseMove(Sender: TObject; Shift: TShiftState; X, Y:Integer);beginif (((dgIndicator in MyDBGrid1.Options) and (MyDBGrid1.MouseCol > 0)) or
((not (dgIndicator in MyDBGrid1.Options)) and (MyDBGrid1.MouseCol <> -1)))
and (MyDBGrid1.MouseCol <> OldMouseCol) then begin
OldMouseCol := MyDBGrid1.MouseCol;
if dgIndicator in MyDBGrid1.Options then
MYDBGrid1.Hint := MyDBGrid1.Columns[MyDBGrid1.MouseCol - 1].FieldName
else
MYDBGrid1.Hint := MyDBGrid1.Columns[MyDBGrid1.MouseCol].FieldName;
end;
end;
حالا مجددا" تعریف زیر را در قسمت
HintMouseMessage(Control : TControl; var Message : TMessage)
در قسمت OnMouseMove از TDBGrid نیز فرامین زیر را اضافه نمایید:
varr : TMessage;
begin Application.HintMouseMessage(self, r);
TWMMouse(r).XPos := X;
TWMMouse(r).YPos := Y;
Application.HintMouseMessage(MyDBGrid1, r);
end;
همه کارها انجام شد. حالا شما میتوانید نتیجه را مشاهده کنید.
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 13:46 توسط محمدرضا فتحي
|
چطور میتوان زمان کپی شدن فایل را با استفاده از ProgressBar نمایش داد؟
برای انجام این کار ابتدا بر روی یک فرم یک ProgressBar اضافه کنید سپس تابع زیر را تایپ کنید:
procedure TForm1.CopyFileWithProgressBar1(Source, Destination: string); var FromF, ToF: file of byte;
Buffer: array[0..4096] of char;
NumRead: integer;
FileLength: longint;
begin AssignFile(FromF, Source);
reset(FromF);
AssignFile(ToF, Destination);
rewrite(ToF);
FileLength := FileSize(FromF);
with Progressbar1 do
begin
Min := 0;
Max := FileLength;
while FileLength > 0 do
begin
BlockRead(FromF, Buffer[0], SizeOf(Buffer), NumRead);
FileLength := FileLength - NumRead;
BlockWrite(ToF, Buffer[0], NumRead);
Position := Position + NumRead;
end;
CloseFile(FromF);
CloseFile(ToF);
end;
end;
در این تابع شما در واقع فایل مبدا را خوانده و در مقصد مینویسید. حالا یک دکمه اضافه کرده کد زیر رو اضافه نمایید:
procedure TForm1.Button1Click(Sender: TObject); begin CopyFileWithProgressBar1('c:\Welcome.exe', 'c:\temp\Welcome.exe');
end;
چطور می توان زمان کپی شدن فایل را محاسبه و نمایش داد؟
برای این کار نیز میتوانید از تابع زیر استفاده کنید:
procedure TForm1.CopyFileWithProgressBar1(Source, Destination: string); var FromF, ToF: file of byte;
Buffer: array[0..4096] of char;
NumRead: integer;
FileLength: longint;
t1, t2: DWORD;
maxi: integer;
begin AssignFile(FromF, Source);
reset(FromF);
AssignFile(ToF, Destination);
rewrite(ToF);
FileLength := FileSize(FromF);
with Progressbar1 do
begin
Min := 0;
Max := FileLength;
t1 := TimeGetTime;
maxi := Max div 4096;
while FileLength > 0 do
begin
BlockRead(FromF, Buffer[0], SizeOf(Buffer), NumRead);
FileLength := FileLength - NumRead;
BlockWrite(ToF, Buffer[0], NumRead);
t2 := TimeGetTime;
Min := Min + 1;
// Show the time in Label1
label1.Caption := FormatFloat('0.00', ((t2 - t1) / min * maxi - t2 + t1) / 100);
Application.ProcessMessages;
Position := Position + NumRead;
end;
CloseFile(FromF);
CloseFile(ToF);
end;
end;
در این تابغ ابتدا زمان اولیه در متغیر
((t2 - t1) / min * maxi - t2 + t1) / 100
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 13:45 توسط محمدرضا فتحي
|
ProgressBar1: TprogressBar;
در ادامه دستورات زیر را در خاصیت OnCreate فرم خود بنویسید:
varProgressBarStyle: LongInt;begin{create a run progress bar in the status bar}
ProgressBar1 := TProgressBar.Create(StatusBar1);ProgressBar1.Parent := StatusBar1;{remove progress bar border}
ProgressBarStyle := GetWindowLong(ProgressBar1.Handle, GWL_EXSTYLE);ProgressBarStyle := ProgressBarStyle - WS_EX_STATICEDGE;SetWindowLong(ProgressBar1.Handle, GWL_EXSTYLE, ProgressBarStyle);{set progress bar position and size - put in Panel[2]}
ProgressBar1.Left := StatusBar1.Panels.Items[0].Width +StatusBar1.Panels.Items[1].Width + 4;ProgressBar1.Top := 4;ProgressBar1.Height := StatusBar1.Height - 6;ProgressBar1.Width := StatusBar1.Panels.Items[2].Width - 6;{set range and initial state}
ProgressBar1.Min := 0;ProgressBar1.Max := 100;ProgressBar1.Step := 1;ProgressBar1.Position := 0;end;
حالا برای آنکه پس از خارج شدن از فرم حافظه اشغال شده آزاد گردد، در قسمت
ProgressBar1.free;
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 13:44 توسط محمدرضا فتحي
|
ایجاد یک DLL
با استفاده از منو فایل گزینه New Items را انتخاب کنید و آیتم DLL Wizard را انتخاب نمایید. حال به فایل ایجاد شده، یک فرم با استفاده از روش بالا اضافه نمایید. دقت نمایید که Application را بجای فرم انتخاب ننمایید. حال اگر فرض کنیم که نام فرم شما Demo باشد و بانام UDemo.pas آنرا ذخیره کرده باشید. باید در فایل DLL بصورت زیر کد نویسی نمایید:
library demodll;
{ Important note about DLL memory management: ShareMem must be the
first unit in your library's USES clause AND your project's (select
Project-View Source) USES clause if your DLL exports any procedures or
functions that pass strings as parameters or function results. This
applies to all strings passed to and from your DLL--even those that
are nested in records and classes. ShareMem is the interface unit to
the BORLNDMM.DLL shared memory manager, which must be deployed along
with your DLL. To avoid using BORLNDMM.DLL, pass string information
using PChar or ShortString parameters. }
uses
SysUtils,
Classes,
UDemo in 'UDemo.pas' {Demo};
{$R *.res}
procedure ShowdemoForm;stdcall;
begin
Demo :=Tdemo.Create(nil);
demo.Show;
end;
function ShowdemoFormModal:integer;stdcall;
begin
demo :=Tdemo.Create(nil);
Result := demo.ShowModal;
end;
Exports
ShowDemoForm,
ShowdemoFormModal;
begin
end.
دقت کنید که نام DLL فوق DemoDll می باشد و با نام DemoDll.dpr ذخیره گردیده است.
حال بر روی فرم موجود تمام دکمه‌ها و آبجکت‌های مورد نظرتان را اضافه و کد نویسی کنید (اختیاری). در پایان در منو Project گذینه Build DemoDll را انتخاب کرده و اجرا نمایید. فایلی با نام DemoDll.dll ایجاد می گردد که برای استفاده آماده است.
استفاده از یک DLL بصورت دینامیکی
برای استفاده از یک DLL بصورت دینامیکی، ابتدا نام توابعی را که در فایل DLL شما موجود است بصورت زیر تعریف نمایید:
unit UMain;
interface
uses
Windows, Messages, SysUtils, Variants, Classes, Graphics, Controls, Forms,
Dialogs, StdCtrls, ExtCtrls;
type
TShowdemoFormModal= Function :integer;
...
دقت کنید که نام برنامه انتخابی پیش فرض Main و با نام UMain.pas ذخیره گشته است. حال برای لود کردن DLL یادشده، یک دکمه بر روی فرم قرارداده آنرا بصورت زیر کد نویسی کنید:
var
hndDLLHandle:THandle;
ShowdemoFormModal:TShowdemoFormModal;
procedure TFMain.Button1Click(Sender: TObject);
begin
try
hndDLLHandle:=LoadLibrary('Demodll.dll');
if hndDLLHandle <> 0 then begin
@ShowdemoFormModal:=getProcAddress(hndDLLHandle,'ShowdemoFormModal');
if addr(ShowdemoFormModal) <> nil then begin
ShowdemoFormModal;
end
else
showmessage ('function not exists ...');
end
else
showMessage('Dll Not Found!');
finally
freelibrary(hndDLLHandle);
end;
end;
فرم شما آماده اجراست. در پایان متذکر می شوم که استفاده ار روش دینامیکی در لود کردن DLL ها باعث پایین آمدن سرعت نمایش فرم‌ها و در عوض بالارفتن سرعت برنامه خواهد شد.
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 13:43 توسط محمدرضا فتحي
|
گاهی اوقات نیاز است فرم ما از نظر اندازه پیرو یک الگو باشد و کاربر نتواند خارج از محدوده این فرم را تغییر اندازه دهد، راهی که پیشنهاد می شود، استفاده از Windows Messages، تابع WM_GetMinMaxInfo میباشد.
unit MinMax; interface uses SysUtils, WinTypes, WinProcs, Messages, Classes, Graphics, Controls, Forms, Dialogs; type TForm1 = class(TForm) private { Private declarations } procedure WMGetMinMaxInfo(var MSG: Tmessage); message WM_GetMinMaxInfo; public { Public declarations } end; var Form1: TForm1; implementation {$R *.DFM} procedure TForm1.WMGetMinMaxInfo(var MSG: Tmessage);Begin inherited; with PMinMaxInfo(MSG.lparam)^ do begin with ptMinTrackSize do begin X := 300; Y := 150; end; with ptMaxTrackSize do begin X := 350; Y := 250; end; end;end; end.
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 13:38 توسط محمدرضا فتحي
|
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ايران، اينترنتي ترين كشور خاورميانه:
تعداد كاربران اينترنت ايران طي سالهاي 2000 تا 2006 ميلادي با رشد 30 برابري از 250 هزار كاربر به هفت ميليون و 500 هزار نفر رسيده و به اين ترتيب ايران در خاورميانه رتبه نخست رشد كاربران اينترنتي را به خود اختصاص داده است.
به گزارش فارس، در سال 2006 تعداد جمعيت ايران بيش از 69 ميليون و 442 هزار نفر رسيده و از اين تعداد 8/10 درصد به اينترنت دسترسي دارند. در دسامبر سال 2000 تعداد كاربران اينترنت در ايران 250 هزار نفر بود.
در سال جاري ميلادي تعداد كاربران اينترنت كشور به 5/7 ميليون نفر بالغ شده است كه اين با رشد 30 برابر همراه بوده است.
ايران در بين كشورهاي خاورميانه در حال حاضر بيشترين كاربر اينترنت را دارد.پس از ايران رژيم صهيونيستي با سه ميليون و 700 هزار نفر و عربستان با 2 ميليون 540 هزار نفر و امارات با يك ميليون و 397 هزار نفر بيشترين كاربر اينترنت را در خاورميانه دارند.
اين گزارش حاكي است: تعداد كل كاربران اينترنت در خاورميانه 19 ميليون و 28 هزار و 400 نفر است.جمعيت اين منطقه نيز در سال 2006 به 190 ميليون نفر رسيده است.
در آسيا نيز تعداد كاربران اينترنت به 394 ميليون و 872 هزار نفر رسيد كه از سال 2000 تا 2006 اين تعداد با رشد 245 درصدي همراه بوده است.
در قاره كهن همچنان چين با 123 ميليون نفر، ژاپن با 86 ميليون نفر و هند با 60 ميليون نفر بيشترين كاربر اينترنت را به خود اختصاص داده‌اند.
|
--------------------------------------------------------------------------------- |
 |
 |
 |
تعداد سايتهای اينترنتي به صد ميليون رسيد
اينترنت با ثبت بيش از يكصد ميليون وب سايت در اين شبكه اطلاعاتي گسترده جهان، ركورد جديدي بر جاي گذاشت.
روزنامه"ال پاييس" چاپ مادريد، امروز جمعه به نقل از محاسبات شركت "نتكرافت" كه از سال ۱۹۹۵ميلادي شمار وب سايتها را در اينترنت محاسبه ميكند، نوشت: در ماه گذشته ميلادي شمار وب سايتها در اينترنت به ۱۰۰ ميليون مورد رسيد.
"ريچ ميلر" تحليلگر اين شركت، گفت: اكنون يكصد ميليون وب سايت داراي محتوا در اينترنت وجود دارد كه دراين ميان، حدود ۴۸ميليون وب سايت، فعال هستند و صفحات خود را بطور مرتب "به روز" ميكنند.
وي با بيان اين نكته كه "رشد وب سايتها در اينترنت باور نكردني است"، بخش مهمي‌از اين رشد را مربوط به‌تركيب وبلاگها، شركتهاي كوچك و سادگي ايجاد آن بويژه در طول دو سال گذشته دانست.
بر اساس اين گزارش، وقتي نتكرافت كه مركز آن در شهر بت در انگليس است، فعاليت خود را ۱۱سال پيش آغاز كرد ، فقط ۱۸هزار سايت اينترنتي در شبكه اينترنت وجود داشت.
به گفته نتكرافت، در ماه مه سال ۲۰۰۴(ارديبهشت (۱۳۸۳شمار وب سايتها به ۵۰ميليون مورد رسيد و پس از گذشت ۳۰ماه، اكنون شمار آنها دو برابر شده است.
طبق اين گزارش، آمريكا، آلمان، چين، كره جنوبي و ژاپن بيشترين رشد را در اين زمينه داشته‌اند.
به گفته نتكرافت، اولين سايت را در سال ۱۹۸۹ميلادي "تيم برنرز لي" در سوييس براي تبادل نظر در مورد برخورد ذرات ايجاد كرد.
| |
|
|
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
پيوستن فارسي به جمع ۱۰زبان مرسوم در وبلاگها
تحقيقات جديد نشان ميدهد زبان فارسي براي نخستين بار به جمع ۱۰زبان پركاربرد در ميان وبلاگ‌هاي اينترنت پيوسته است.
به گزارش ايرنا به نقل از ««بي.بي.سي‌نيوز»، جديدترين آمار شركت تحقيقات آمار وبلاگ‌هاي اينترنتي «تكنوراتي» علاوه بر مطلب فوق نشان ميدهد روند رو به رشد تعداد وبلاگ‌هاي اينترنتي همچنان ادامه داشته و هم‌اكنون روزانه حدود ۱۰۰هزار وب لاگ جديد در اينترنت ايجاد ميشود.
بر همين اساس كاربران وبلاگها در مجموع روزانه ۱/۳ميليون به‌روزنگاري انجام داده و مطالب وبلاگ‌هاي خود را تغيير ميدهند.
بررسي‌هاي انجام شده حاكي از آن است كه وقايع مهم در جهان تاثير زيادي بر ميزان به‌روزنگارهاي وبلاگ‌هاي اينترنت داشته و به طور مثال جنگ اسرائيل و لبنان در تابستان گذشته سبب رشد فزاينده به‌روزنگاري وبلاگها توسط كاربران شده است.
به گفته «ديويد سيفري» موسس شركت «تكنوراتي»، آمارهاي جمع‌آوري شده نشان ميدهند در حال حاضر وبلاگها نقش مهمي در بحث پيرامون وقايع و مسايل مهم جهان بر عهده دارند.
اطلاعات جمع‌آوري شده توسط اين شركت نشان ميدهد هم‌اكنون ۵۷ميليون وبلاگ در اينترنت وجود دارد كه ۵۵درصد از آنها دست كم يك بار در هر سه ماه توسط كاربران ايجادكننده آنها به روز ميشوند.
شركت «تكنوراتي» تمامي وبلاگ‌هاي اينترنت را بر اين اساس كه چه تعداد لينك به سوي آنها در ساير وب‌سايت‌ها و وبلاگها وجود دارد، رتبه‌بندي ميكند. هم‌اكنون حدود ۴هزار وب لاگ در اينترنت وجود دارد كه بيش از ۵۰۰ لينك به سوي آنها نشانه رفته‌است.
برخي از اين وبلاگها داراي سابقه فعاليت چندين ساله بوده و مطالبشان دست كم دو بار در روز توسط نگارندگانشان به روزنگاري ميشود.
هم‌اكنون زبان انگليسي بيشترين زبان مورد استفاده در وبلاگ‌هاي اينترنت بوده و پس از آن زبان ژاپني در رتبه دوم قرار دارد. به رغم محدوديت‌هاي اعمال شده براي وبلاگ‌نويسي در كشور چين، زبان چيني اكنون سومين زبان پركاربر در ميان وبلاگ‌هاي اينترنت است.
| |
|
|
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
رکورد تبادل SMS در کشور شکسته شد
با تبادل 72 ميليون پيام کوتاه (SMS) در روز عيد غدير خم در شبکه ارتباطات سيار رکورد تبادل SMS در کشور شکسته شد.
مهندس وحيد صدوقي، مديرعامل شرکت ارتباطات سيار با اعلام اين خبر به خبرنگار ايستنا گفت: مشترکين شبکه تلفن همراه دولتي کشور (MCI) در روز عيد غدير خم (18دي ماه) با ارسال 72 ميليون پيام، رکورد ترافيک روزانه تبادل SMS در کشور را شکستند.
مهندس صدوقي با رد اخبار مربوط به اختلالات SMS تصريح کرد: با تبادل اين حجم پيام در طول يک روز SMS Centerهاي کشور به طور متوسط در هر ثانيه بيش از 830 پيام را به مقصد رسانده و به طور متوسط هر مشترک حدود 6 پيام ارسال کرده است.
مديرعامل شرکت ارتباطات سيار رکورد قبلي تبادل SMS در کشور را روز قبل از عيد غدير خم (17 ديماه) با 71 ميليون بار ارسال پيام کوتاه اعلام کرد. همچنين رکورد پيشين ترافيک روزانه تبادل SMS در کشور با 58 ميليون پيام در روز 30 آذرماه (شب يلدا) ثبت شده بود.
شبکه تلفن همراه دولتي کشور (MCI) در حال حاضر از طريق شش مرکز SMS Center امام خميني، الغدير، اروميه، شهرکرد، مشهد و شيراز به بيش از 13 و نيم ميليون مشترک خود در 1016 شهر کشور سرويس‌دهي ميکند.
| |
|
|
منبع: http://www.ayaran.com
نوشته شده در شنبه بیست و سوم دی 1385ساعت 11:38 توسط محمدرضا فتحي
|
 |
DESIGNED BY:
M.REZA FATHI محمدرضا فتحي |
|
